ناپسیوو، ترکیبی از ناپروکسن و اس امپرازول، برای کاهش درد و التهاب ناشی از استئوآرتریت با محافظت معده در برابر عوارض گوارشی.
ناپسیوو، ترکیبی از ناپروکسن و اس امپرازول، برای کاهش درد و التهاب ناشی از استئوآرتریت با محافظت معده در برابر عوارض گوارشی.
ناپروکسن- اس امپرازول
ضد التهابهای غیراستروئیدی
ناپسیوو حاوی اِساِمپرازول بهصورت سریعرهش (Immediate Release) و ناپروکسن بهصورت انتریک کوتد (Enteric Coated) است که در معده باز نمیشود و اثر آن با تأخیر آغاز میگردد. مکانیسم دقیق اثر ناپروکسن مانند سایر داروهای ضدالتهاب غیراستروئیدی (NSAIDs) بهطور کامل شناختهشده نیست؛ با این حال، احتمالاً با مهار تولید پروستاگلاندینها موجب بروز اثرات ضدالتهابی و ضددردی میشود.
ناپسیوو برای درمان استئوآرتریت، آتریت روماتویید، اسپوندیلیت آنکیلوزان و آرتریت ایدیوپاتیک نوجوانان برای دستهای از بیماران که درمعرض خطر عوارض گوارشی ناشی از NSAID ها هستند کاربرد دارد.
در بزرگسالان و نوجوانان>50 کیلوگرم: یک قرص به صورت دو بار در روز ناپسیوو 20/500 یا ناپسیوو 20/375.
در نوجوانان 12 سال به بالا و وزن حداقل 38 کیلوگرم: یک قرص ناپسیوو 20/375 به صورت دو بار در روز.
• ناپسیوو را باید حداقل نیم ساعت قبل غذا مصرف کرد.
بارداری: مصرف این دارو درسه ماهه سوم بارداری ممنوع است. خانمهایی که قصد بارداری دارند و یا در سه ماهه اول و دوم بارداری هستند، نباید این دارو مصرف شود مگر با دستور پزشک.
شیردهی: این دارو در شیر ترشح میشود لذا مصرف آن طی این دوره توصیه نمیشود.
داروهای ضد ویروس: مصرف همزمان ناپسیوو با آتازاناویر و نلفیناویر سبب کاهش سطح سرمی ضد ویروس ها میشود.
مسکنهای حاوی NSAID ها به جز آسپیرین با دوز پایین
آسپرین: ناپسیوو میتواند همراه آسپیرین با دوز پایین مصرف گردد اما در مصرف طولانی مدت اثر ضد پلاکتی آسپرین ممکن است کاهش یابد و تا چند روز پس از قطع ناپسیوو همچنان ادامه یابد.
تاکرولیموس و سیکلوسپورین: خطر سمیت کلیوی افزایش میابد.
دیورتیک ها، بتابلاکرها و سایر داروهای ضد فشار خون: NSAID ها ممکن است اثر این داروها را کاهش دهد.
SSRI ها و کورتیکواستروییدها: ممکن است خطر خونریزی گوارشی افزایش یابد.
متوترکسات: در صورت مصرف متوترکسات با دوزهای بالا، قطع موقت ناپسیوو پیشنهاد می گردد.
سولفونیل اوره: به دلیل پروتیین باندینگ بالای ناپروکسن، ممکن است با داروهایی که پروتیین باندینگ بالایی دارند تداخل داشته باشد.
کلوپیدوگرل: از مصرف همزمان ناپسیوو و کلوپیدوگرل خودداری شود.
داروهای ضدانعقاد (مثل وارفارین و هپارین): NSAID ها اثرات ضد انعقادی را تسهیل میکنند.
ضد قارچها (مثل کتوکونازول، ایتراکونازول، پوساکونازول): جذب این داروها وابسته به pH معده می باشد بنابراین جذب این داروها با ناپسیوو کاهش میابد.
کلستیرامین: جذب ناپروکسن را به تعویق میاندازد.
داروهایی که آنزیم های CYP2C19 یا CYP3A4 را القا میکنند (مثل ریفامپین و علف چای): متابولیسم اس امپرازول را افزایش میدهند.
کینولونها: مصرف همزمان NSAID ها با انتی بیوتیک های کینولونی میتواند سبب بروز یا تشدید تشنج گردد.
• ناپسیوو اثرات ناچیزی روی رانندگی دارد. بنا به عوارض گزارش شده مثل گیجی، هنگام رانندگی و کار با ماشینهایی که نیاز به هوشیاری کامل دارد در مصرف دارو احتیاط شود.
• فاکتورهای خطری که عوارض گوارشی مربوط به NSAID ها را تشدید میکنند شامل:1- سن بالا 2- سابقه زخم گوارشی 3- مصرف همزمان با داروهای گلیکوکورتیکوئید، ضد انعقاد (مانند وارفارین)، مهارکننده های اختصاصی بازجذب سروتونین و NSAIDهای دیگر مانند آسپیرین 4- بیماری قلبی ناتوان کننده 5- سابقه خونریزی دستگاه گوارشی فوقانی 6- عفونت هلیکوباکترپیلوری می باشد
• در بیماران با شرایط زیر، ناپسیوو باید با احتیاط فراوان مصرف گردد: 1- پورفیریای القایی 2- لوپوس اریتماتوز سیستمیک و بیماری بافت همبند مختلط (MCTD) زیرا موارد نادری از مننژیت آسپتیک در این بیماران گزارش شده است
• در صورت مشاهده هرگونه علایم و نشانه های سمیت کبدی (راش، درد شکمی، تهوع . استفراغ، بی حالی، ادرار تیره، مدفوع روشن، زردی پوست یا چشم، کاهش اشتها و تب) دارو را قطع کرده و فورا به اورژانس مراجعه کنید.
• بیمارانی که داروی فشار خون مصرف میکنند، ممکن است پاسخ به این داروها کاهش یابد لذا فشار خون مرتب چک شود.
• در بیمارانی که نارسایی شدید قلبی دارند از مصرف این دارو خودداری کنند مگر با دستور پزشک.
• در بیمارانی که مشکل کلیوی یا کبدی، نارسایی قلبی، دهیدراسیون یا هایپوولمی دارند عملکردی کلیه پایش گردد.
• ناپسیوو در بیمارانی که آسم حساس به آسپیرین دارند ممنوع است و بیماران با سابقه آسم (غیر حساس به آسپیرین) پایش شوند.
• در صورت بروز هرگونه ظهورات راش پوستی، آنافیلاکسی یا علایم دیگر حساسیتی، مصرف دارو را قطع کرده و به اورژانس مراجعه کنید.
• هموگلوبین و هماتوکریت در بیمارانی که علایم آنمی دارند به خصوص در مصرف طولانی مدت، مرتب چک شود.
• در بزرگسالان اس امپرازول از وقوع بدخیمی معده جلوگیری نمیکند.
• در صورت مشاهده علایم نفریت حاد بین توبولی، DRESS، تشدید علایم لوپول اریتماتوز جلدی یا سیستمی دارو را قطع کرده و به اورژانس مراجعه کنید.
• PPI ممکن است سبب افزایش خطر ابتلا به اسهال کلستریدیوم دیفیسیل گردد.
• مصرف طولانی مدت PPI (بیشتر از یک سال) ممکن است سبب افزایش خطر شکستگی استخوان (لگن، کمر یا ستون مهره) و پولیپ غده ای فاندیک گردد.
• از مصرف همزمان کلوپیدوگرل با ناپسیوو خودداری کنید و در صورت مشاهده خونریزی غیرطبیعی دارو را قطع کنید.
• مصرف طولانی مدت ناپسیوو (بیشتر از 3 سال) ممکن است سبب کمبود ویتامین B12، منیزیم و متابولیسم مواد معدنی دیگر گردد.
• سابقه حسـاسیت به دارو و یا هریک از اجزای تشکیل دهنده (به عنوان مثال، واکنش های آنافیلاکسی و پوستی جدی)
• سابقه آسم، کهیر یا سایر واکنشهای نوع آلرژیک بعد از مصرف آسپرین یا سایر داروهای ضد التهاب غیراستروئیدی
• زخم و حفره گوارشی فعال
• سه ماهه سوم بارداری
• جراحی باز بایپس عروق کرونر و نارسایی شدید قلبی
• نارسایی شدید کبدی و کلیوی
• اختلال های به همراه خونریزی
• ناپسیوو نباید همزمان با آتازاناویر و نلفیناویر مصرف گردد
عوارض شایع: سردرد، درد شکم، دیس پپسی، انحراف چشایی، فشار خون بالا، یبوست، اسهال، ازوفاژیت، نفخ، زخم گوارشی، عفونت گوارشی، تهوع، استفراغ، راش جلدی، درد مفاصل و ادم
عوارض با شیوع کمتر: عفونت، اختلال اشتها، اضطراب، افسردگی، بی خوابی، گزگز، سنکوپ، انقباض عضلات، ورتیگو، آریتمی، تپش قلب، آسم، برونکواسپاسم، تنگی نفس، خشکی دهان، خونریزی گوارشی، التهاب دهان، درماتیت، تعریق، کهیر، خارش، درد عضلانی، ضعف، خستگی، تب، تست های کبدی غیر نرمال و افزایش سطح کراتینین
عوارض نادر: التهاب روده، ائوزینوفیلی، لوکوپنی، عوارض حساسیتی، بازگشت مایع، هایپرکالمی، هایپراوریسمی، سرگیجه، کابوس، خواب آلودگی، ترمور، انفارکتوس قلبی، تپش قلب، التهاب زبان، استفراغ خونی، خونریزی رکتال، آلوپسی، خونریزی زیرجلدی، پروتئین اوری، نارسایی کلیوی و اختلالات قاعدگی
بعد از 3 ساعت از مصرف قرص، پیک پلاسمایی ناپروکسن ایجاد میشود. فراهمی زیستی ناپروکسن 95% است و سطح پایدار آن در خون به دنبال مصرف ناپسیوو به صورت دو بار در روز، بعد از 4 الی 5 روز به دست می آید. جذب اس امپرازول بسیار سریع می باشد و پیک پلاسمایی آن بین 43/0 الی 2/1 ساعت به دست می آید. مصرف ناپسیوو به همراه غذا، روی میزان جذب ناپروکسن اثری نمی گذارد اما tmax را 10 ساعت به تاخیر می اندازد و ارتفاع پیک پلاسمایی را کاهش می دهد. اثر غذا روی میزان جذب اس امپرازول بیشتر بوده و ارتفاع پیک و حجم زیر منحنی غلظت پلاسمایی را به شدت کاهش می دهد. 99% از ناپروکسن و 97% از اس امپرازول به پروتئین های خون اتصال می ابد. نیمه عمر ناپروکسن 15 ساعت است و 95% آن بعد از متابولیزه شدن از ادرار دفع میگ ردد. نیمه عمر اس امپرازول در روز اول 1 ساعت است و در زمان سطح پایداری، بین 2/1 الی 5/1 ساعت می باشد. 80% اس مپرازول ابتدا در کبد متابولیزه میشود و سپس در ادرار دفع می شود.
کراس کارملوز سدیم، پلی وینیل پیرولیدون، کلویید سیلیکون دی اکساید، منیزیم استئارات، هایپروملوز، پروپیلن گلایکول، کوپلیمر متاکریلیک اسید، گلیسرول منواستئارات، پلی سوربات، تری اتیل سیترات، سدیم لاریل سولفات، پلی اتیلن گلایکول، تیتانیوم دی اکساید، اکسید آهن، آب.
- دارو در دمای کمتر از 30 درجه سانتی گراد، دور از نور و رطوبت، درون بسته بندی ارائه شده نگهداری شود.
- دارو دور از دید و دسترس کودکان نگهداری شود.
- از مصرف و نگهداری داروی تاریخ گذشته خودداری شود.