پرگابالین
ضدصرع و ضد تشنج
گاباپرل 75: کپسول ژلاتینی سخت سایز یک ، به رنگ قرمز و سفید ، محتوی 75 میلی گرم پرگابالین
گاباپرل 100: کپسول ژلاتینی سخت سایز یک ، به رنگ زرشکی و زرد، محتوی 100 میلی گرم پرگابالین
گاباپرل 150: کپسول ژلاتینی سخت سایز صفر، به رنگ آبی کمرنگ و آبی پررنگ ، محتوی 150 میلی گرم پرگابالین
گاباپرل 300: کپسول ژلاتینی سخت سایز صفر، به رنگ زرشکی و زرد ، محتوی 300 میلی گرم پرگابالین
مکانیسم دقیق اثر ضد درد و ضد تشنج پرگابالین شناخته شده نیست. اثرات ممکن است وابسته به تمایل بالای پرگابالین برای اتصال به قسمت آلفا - 2 - دلتا ( یک زیر واحد فرعی کانال های کلسیمی وابسته به ولتاژ ) در بافت دستگاه عصبی مرکزی باشد. پرگابالین با اثر بر کانالهای کلسیمی، آزادسازی وابسته به کلسیم برخی میانجیهای عصبی را کاهش میدهد.
پرگابالین از طریق کاهش ایمپالسهای مغز که منجر به تشنج میشوند، عمل میکند. این دارو در کنترل درد نوروپاتیک از جمله درد نوروپاتیک دیابتی و درد عصبی متعاقب عفونت هرپسی، بهعنوان داروی کمکی در تشنجات پارشیال (فوکال) و اختلالات ژنرالیزه اضطرابی و درمان فیبرومیالژیا بهكار میرود.
گاباپرل را میتوان همراه غذا و یا بدون آن مصرف کرد.
بارداری: مصرف گاباپرل در خانمهای باردار جزو گروه C است. با توجه به اینکه مطالعات کافی در خصوص مصرف این دارو در دوران بارداری صورت نگرفته است لذا در صورت برتری منافع نسبت به عواقب احتمالی، مصرف شود و در ماه های آخر حاملگی بهتر است که از مصرف آن پرهیز شود.
شیردهی: ترشح این دارو در شیر مادر تعیین نشده است، اما از آنجا که در آزمایشات حیوانی این مورد دیده شده است و به علت احتمال بروز عوارض در نوزاد، بین ادامه مصرف دارو و شیردهی باید یک مورد انتخاب شود.
-مصرف همزمان این دارو با داروهای ضددیابت از خانواده تیازولیدونها مانند پیوگلیتازون ممکن است منجر به افزایش وزن و احتباس مایعات در بدن شده و احتمال بروز نارسایی قلبی را افزایش میدهد.
- مصرف همزمان این دارو با داروهای مضعف CNS و فراوردههای حاوی الکل، احتمال بروز عوارض دستگاه عصبی مرکزی از جمله عوارض شناختی و حرکتی را ممکن است افزایش دهد.
-مصرف داروهای ضد درد مانند اکسی کدون با پرگابالین ممکن است موجب سرگیجه و خواب آلودگی شود.
- مصرف آرامبخشها (داروهایی که موجب خواب آلودگی میشود) یا داروهای ضد اضطراب همچون لورازپام با پرگابالین ممکن است موجب سرگیجه و خواب آلودگی شود.
- مصرف داروهای پایین آورنده فشارخون مانند کاپتوپریل، انالاپریل یا لیزینوپریل همراه با پرگابالین میتواند موجب تورم و کهیر شود.
این دارو برای بیماری فعلی شما تجویز شده است، لذا از مصرف آن در موارد مشابه و یا توصیه آن به دیگران خودداری نمایید.
قبل از مصرف این دارو موارد زیر را به اطلاع پزشک یا داروساز برسانید:
-وجود هرگونه حساسیت به دارو و مواد تشکیل دهنده
-در صورت مصرف سایر داروها
-در صورت ابتلا به سایر بیماریها بخصوص نارسایی کلیه
-مانند سایر داروهای ضد تشنج گاباپرل باید به تدریج قطع شود تا احتمال تشنج کاهش یابد.
-بهعلت ایجاد خواب آلودگی و گیجی، در هنگام مصرف این دارو از رانندگی و انجام کارهای ظریف باید اجتناب شود.
-در صورت تغییر در بینایی بهتر است به پزشک اطلاع داده شود.
-در حین درمان با گاباپرل هر گونه تغییر در رفتار، ایجاد یا بدتر شدن افسردگی، افکار خودکشی مورد بررسی قراربگیرد.
-در صورت ایجاد دردهای عضلانی، ضعف یا سایر علائم عضلانی، بهخصوص اگر با تب همراه باشد، با پزشک خود مشورت کنید.
-در افراد با نقص در عملکرد کلیه، نیاز به تعدیل دوز گاباپرل توسط پزشک است و باید دارو با احتیاط مصرف شود.
-از مصرف همزمان این دارو همراه با الکل خودداری کنید.
-در نارسایی احتقانی قلب و دیابت با احتیاط تجویز شود.
-در صورت داشتن علایمی مانند تنگی نفس، ورم صورت، زبان یا لبها و یا گلو درد فورا به پزشک خود اطلاع دهید.
سابقه حساسیت به دارو یا هریک از اجزای تشکیلدهنده
عوارض جانبی شایع پرگابالین میتواند شامل موارد زیر باشد:
سرگیجه، خواب آلودگی، مشکل در تمرکز، تاری دید، افزایش وزن، تورم دستها یا پاها
عوارض جانبی جدی:
واکنشهای آلرژیک شدید که این واکنشها ممکن است تهدیدکننده زندگی باشند.
علائم آن میتواند شامل موارد زیر باشد:
تورم صورت، دهان، لبها، لثهها، زبان یا گردن، مشکل در تنفس، جوش، کهیر یا تاول
علائم افکار خودکشی یا واکنشهامیتواند شامل موارد زیر باشد:
افکارخودکشی یا مرگ، تلاش برای خودکشی، افسردگی شدید یا جدید یا اضطراب، حملات عصبی، مشکل خواب
مشکلات قلبی:علائمی از جمله ورم دستها و پاها، درد قفسه سینه
برای قطع مصرف پرگابالین باید دوز آنرا به تدریج و در طی حداقل یک هفته کاهش داد.
این دارو ممکن است باعث ادم و افزایش وزن بدن شود.
پرگابالین پس از مصرف خوراکی به خوبی از دستگاه گوارش جذب شده و فراهمی زیستی آن بیشتر از 90% است. زمان رسیدن به حداکثر غلظت خونی پرگابالین 1.5 ساعت و غلظت خونی ثابت طی 24 تا 48 ساعت بهدست میآید. متابولیسم پرگابالین قابل چشم پوشی است. نیمه عمرحذفی پرگابالین حدود 6 ساعت است. عمدتا (90%) بهصورت تغییر نیافته از طریق ادرار دفع میشود.
لاکتوز آنهیدروس، نشاسته ذرت، تالک، استئارات منيزيوم
واکنشهای ناخواسته مصرف بیش از حد پرگابالین شامل خواب آلودگی، حالت سردرگمی، آشفتگی و بی حالی، تشنج و در موارد نادر کما است. درمان مسمومیت بایستی شامل اقدامات حمایتی کلی باشد و در صورت لزوم همودیالیز نیز انجام شود.
دارو در دمای کمتر از 30 درجه سانتیگراد، دور از نور و رطوبت، درون بسته بندی ارائه شده نگهداری شود.
دارو دور از دسترس کودکان نگهداری شود.
از مصرف و نگهداری داروی تاریخ گذشته خودداری شود.