پیتوز دارویی از گروه تیازولیدین دیون است، که برای کاهش قند خون در بیماری دیابت استفاده میشود.
پیتوز دارویی از گروه تیازولیدین دیون است، که برای کاهش قند خون در بیماری دیابت استفاده میشود.
پیوگلیتازون
پیتوز 15: قرصهای گرد سفید رنگ، علامت Pi در یک طرف و عدد 15 در طرف دیگر، محتوی 15 میلیگرم پیوگلیتازون (بهصورت هیدروکلراید).
پیتوز 30: قرصهای گرد سفید رنگ، علامت Pi در یک طرف و عدد 30 در طرف دیگر، محتوی 30 میلیگرم پیوگلیتازون (بهصورت هیدروکلراید).
پیتوز 45: قرصهای گرد سفید رنگ، علامت Pi در یک طرف و عدد 45 در طرف دیگر، محتوی 45 میلیگرم پیوگلیتازون (بهصورت هیدروکلراید).
پیوگلیتازون آگونیست شدیدا انتخابی گیرندههای حساس به انسولین است (نظیر گیرندههایی که در بافتهای چربی, کبد و عضلات اسکلتی قرار گرفتهاند) و با اتصال به آن باعث کاهش مقاومت سلول به انسولین و نهایتا کاهش قند خون میشود.
درمان تک دارویی: شروع با دوز 15 یا 30 میلیگرم، یک بار در روز است. در صورت عدم دریافت پاسخ کافی تا 45 میلیگرم در روز، میتواند افزایش داشته باشد. در بیمارانی که درمان تک دارویی تاثیر کافی نداشته باشد، درمان چند دارویی پیشنهاد میشود.
درمان ترکیبی (چند دارویی):
1. سولفونیل اورهها: تجویز پیوگلیتازون با یک سولفونیل اوره، میتواند با دوز 15 یا 30 میلیگرم در روز آغاز شود. دوز قبلی سولفونیل اوره میتواند تا شروع پیوگلیتازون ادامه یابد. در صورت بروز هایپوگلایسمی، دوز سولفونیل اوره باید کاهش یابد.
2. متفورمین: میتواند با دوز 15 یا 30 میلیگرم در روز آغاز شود. تا شروع پیوگلیتازون، متفورمین با دوز قبلی ادامه یابد و بعید است که در اثر افت قند خون این دوز نیاز به تنظیم داشته باشد.
3. انسولین: میتواند با دوز 15 یا 30 میلی گرم در روز آغاز شود. دوز قبلی انسولین می تواند تا شروع پیوگلیتازون ادامه یابد. در این بیماران در صورت بروز علائم افت قند خون یا پایین آمدن سطح سرمی گلوکز تا مقادیر کمتر از 100 میلی گرم بر دسی لیتر، دوز انسولین باید 10 تا 25 درصد کاهش یابد و سایر تنظیمات دوز نیز بر اساس پاسخ هر فرد متفاوت است.
-دوز روزانهی پیتوز در موارد تک درمانی یا ترکیبی، نباید از 45 میلیگرم در روز تجاوز کند.
-مصرف این دارو در کودکان و افراد زیر 18 سال توصیه نمیشود.
بارداری: این دارو در دوران بارداری در گروه C است. مطالعات کافی در زمینه مصرف این دارو در انسان وجود ندارد. فقط در صورتی که منافع مصرف این دارو از ضررهای احتمالی آن روی جنین بیشتر باشد، توصیه میشود.
شیردهی: به دلیل احتمال ترشح این دارو در شیر مادر و انتقال آن به کودک، بهتر است مصرف نشود.
مهارکنندهها یا القا کنندههای آنزیم کبدی CYP2C8 میتواند به شدت روی سطح زیر پیک این ترکیب اثر داشته باشند، لذا در طول درمان با پیوگلیتازون از مصرف همزمان این داروها خودداری نمائید.
ضد بارداریهای خوراکی: مصرف همزمان با این دارو باعث کاهش غلظت جزء استروژنی میشود.
دیگوکسین و وارفارین: در مصرف همزمان تاثیر زیادی روی غلظت این ترکیبات ندارد.
جم فیبروزیل: میتواند به شدت باعث افزایش غلظت جم فیبروزیل شود.
ریفامپین: میتواند باعث کاهش در غلظت پیوگلیتازون شود.
-در افراد مبتلا به نارسائی یا سایر مشکلات قلبی به دلیل احتمال احتباس مایعات ممکن است باعث تشدید عوارض قلبی شود، لذا بیمار باید از نظر علائم مشکلات قلبی بررسی شود.
-دوز این دارو در بیماران با نارسائی قلبی سیستولیک باید به تدریج افزایش یابد.
-در درمان همزمان با انسولین و یا سایر داروهای کاهندهی قند خون ممکن است، نیاز به کاهش در دوز داروی همراه باشد.
-مصرف در بیماران با مشکلات و نارسائی های قلبی باید با احتیاط صورت گیرد.
-در بیماران دچار ادم باید با احتیاط مصرف شود. این مساله در افرادی که مستعد ابتلا به نارسائی قلبی هستند، بسیار مهمتر است.
-مصرف پیوگلیتازون ممکن است باعث تحریک تخمکگذاری در افرادی که در دوران پیش از یائسگی به سر میبرند، لذا استفاده از روشهای جلوگیری از بارداری در این افراد توصیه میشود.
-کنترل دورهای آنزیمهای کبدی در افراد تحت درمان با این دارو، توصیه میشود.
-این دارو ممکن است، باعث کاهش تعداد گلبولهای قرمز(آنمی) شود.
-موارد متعددی از شکستگی استخوان بخصوص در خانمها، همزمان با مصرف این دارو گزارش شده است، لذا پزشک باید این مورد را در نظر بگیرید.
-در صورت بروز هر گونه عارضه چشمی، به پزشک خود مراجعه کنید.
1. در صورت حساسیت به دارو یا هریک از اجزای تشکیل دهنده
2. ابتلا یا سابقه ابتلا به بیماری قلبی کلاس III و IV
3. نارسایی شدی کبدی
4. ابتلا به کتواسیدوز دیابتیک ( یک عارضه بیماری دیابت که باعث کاهش وزن شدید، تهوع و استفراغ میشود.)
5. سابقه ابتلا به سرطان مثانه
6. مشاهده لکههای خونی در ادرار که قبلا توسط پزشک بررسی نشدهاند.
هر دارو به موازات اثرات درمانی ممکن است باعث بروز عوارض ناخواسته نیز شود. اگرچه همه عوارض در یک فرد دیده نمیشود در صورت بروز عوارض زیر با پزشک یا داروساز مشورت نمائید.
مشکلات گوارشی، افزایش وزن، ادم، آنمی، سردرد، مشکلات بینایی، سر گیجه، درد مفاصل، کاهش هوشیاری، خون در ادرار، ناتوانی جنسی، عوارض باشیوع کمتر، افت قند خون، خستگی، بی خوابی، تعریق، تغییرات لیپیدهای خون، پروتئین اوری، در موارد نادر عوارض نقص عملکرد کبدی (شامل: تهوع، استفراغ، درد شکمی، خستگی و تیرگی ادرار و زردی)
-این دارو روزانه یکبار و بدون توجه به غذا مصرف میشود.
-بیماران دیابتی بایستی رژیم غذایی کنترل شده از لحاظ دریافت کربوهیدراتها داشته باشند. علائم و نشانههای بالا رفتن و نیز افت قند خون بایستی مد نظر باشد.
-نشانههای اختلال در عملکرد کبدی (تغییر رنگ مدفوع و ادرار، تهوع، استفراغ، درد شکمی و بی اشتهایی) بایستی گزارش شوند.
-در صورت بارداری یا تصمیم به باردار شدن یا ایجاد علائمی مانند کوتاهی نفس، ادم و یا سایر علائم نارسایی قلبی با پزشک مشورت شود.
جذب: به صورت خوراکی مصرف شده و زمان اوج اثرآن ۲ ساعت است که در حضورغذا به ۳ تا ۴ ساعت میرسد.
توزیع: میانگین حجم توزیع ظاهری آن پس از تجویز تک دوز خوراکی 0.63 لیتر بر کیلوگرم وزن بدن است. این دارو اتصال پروتئینی بسیار بالایی دارد (۹۹ درصد) که اساسا به آلبومین است.
متابولیسم: پیوگلیتازون به طور وسیعی توسط هیدروکسیلاسیون و اکسیداسیون متابولیزه میشود. متابولیتها نیز خود به کونژوگههای گلوکورونید یا سولفات تبدیل میشوند. متابولیتهای M3 و M4 متابولیتهای فعال اصلی در گردش خون انسان هستند.
دفع و حذف: پیرو تجویز خوراکی، حدود 15 تا 30 درصد دارو از ادرار بازیابی میشود. دفع کلیوی دارو بسیار ناچیز است و دارو عمدتا به صورت متابولیتها و کونژوگههایشان و چه به صورت دست نخورده در صفرا ترشح و از طریق مدفوع دفع میشود.
لاکتوز مونوهیدرات، نشاسته ذرت، کراس کارملوز سدیم، پویدون کا30، سدیم استارچ گلیکولات، کلوئیدال سیلیکون دی اکساید، منیزیم استئارات.
در طول کارآزماییهای بالینی کنترل شده، مصرف 180 میلیگرم روزانه تا 7 روز، هیچگونه علامت بالینی خاصی گزارش نشده است. در صورت مصرف بیش از حد توصیه شدهی دارو سریعا به پزشک و یا مراکز درمانی مراجعه نمائید. اقدامات حمایتی با توجه به علائم و عوارض بالینی بیمار باید انجام شود.
-دارو در دمای کمتر از 30 درجه سانتیگراد، دور از نور و رطوبت، درون بسته بندی ارائه شده نگهداری شود.
-دارو دور از دسترس کودکان نگهداری شود.
-از مصرف و نگهداری داروی تاریخ گذشته خوداری شود.