متگلیپت یک داروی ترکیبی حاوی سیتاگلیپتین و متفورمین است که برای کمک به کنترل قند خون در بیماران مبتلا به دیابت نوع ۲ استفاده میشود. این ترکیب همزمان از مکانیسمهای متفاوت برای کاهش قند خون بهره میبرد
متگلیپت یک داروی ترکیبی حاوی سیتاگلیپتین و متفورمین است که برای کمک به کنترل قند خون در بیماران مبتلا به دیابت نوع ۲ استفاده میشود. این ترکیب همزمان از مکانیسمهای متفاوت برای کاهش قند خون بهره میبرد
سیتاگلیپتین + متفورمین
داروی خوراکی کاهنده قند خون
(مهارکننده DPP-4 و بیگوانید)
متفورمین یک داروی بيگوانیدی می باشد که با کاهش ساخت گلوکز در کبد، کاهش جذب گلوکز در روده و افزایش حساسیت به انسولین قند خون را کنترل می نماید. سیتاگلیپتین یک مهار کننده ی آنزیم DPP-4 (دی پیپتیدیل پپتیداز-۴) می باشد که با کند کردن متابولیسم اینکرتین، افزایش حساسیت و آزادسازی انسولین و کاهش سطح گلوکاگون بر روی قند خون اثر می گذارد.
-این دارو ترکیبی از دو داروی ضد دیابت، یعنی سیتاگلیپتین و متفورمین است و برای کنترل قند خون در بیماران مبتلا به دیابت نوع 2 تجویز میشود.
-این ترکیب به صورت قرص خوراکی تولید شده است و حاوی 50 میلیگرم سیتاگلیپتین و 500 یا 1000 میلیگرم متفورمین میباشد و با نام تجاری Janumet عرضه میشود.
-همچنین محصولی با نام Janumet XR وجود دارد که متفورمین آن به صورت آهسته رهش است و در دوزهای 50/500، 50/1000 و 100/1000 میلیگرم موجود میباشد.
بارداری: فقط در صورت ضرورت و ارزیابی دقیق خطر/فایده توسط پزشک.
شیردهی: با احتیاط؛ تصمیمگیری بر اساس نسبت خطر به منفعت برای مادر و نوزاد.
• جزء متفورمین
سوبسترای MATE1 ، سوبسترای MATE2-K ، سوبسترای OCT1 ، سوبسترای OCT2 ، مهارکننده OCT1 ، عامل ضد دیابت ، اتصال به رزین/ پلیمر تعویض کاتیونی، تشدید اسیدوز متابولیک
• جزء سیتاگلیپتین
عامل ضد دیابت ، سوبسترای CYP2C8(مینور)، CYP3A4(مینور)، P-glycoprotein/ABCB1(مینور)
-افراد مسن
-خانم هایی که در شرف یائسگی قرار دارند و تخمک گذاری نامنظم دارند
-افراد با نارسایی قلبی یا مستعد نارسایی قلبی
-بیماران معتاد به الکل
-افرادی که سابقهی افت قند خون دارند
-افراد با سابقی پانکراتیت
-مصرف متفورين بايد به مدت 2 روز قبل از جراحي يا استفاده از مواد حاجب براي آزمايشات پزشكي قطع شود و۴۸ساعت پس از انجام عمل جراحی، در صورت پایدار بودن وضعیت کلیوی و شرایط بیمار، مصرف دارو از سر گرفته شود.
-در صورت بروز علائم اسيدوز لاكتيك ( اسهال، تب، درد و كرامپ هاي عضلاني، تنفس كوتاه و سريع، خستگي، ضعف و خواب آلودگي) و يا استفراغ، سريعاً به پزشك مراجعه شود.
-طبق منابع دیگر در موارد جراحی مینور در روز جراحی و در جراحی ماژور ٢۴ساعت پیش از جراحی میتوان متفورمین را قطع و در صورت نیاز انسولین استفاده کرد.
-در بیماران مشکوک به اسیدوز لاکتیک، آزمایشات لازم(سطح لاکتات، نسبت لاکتات/پیرووات، سطح متفورمین و...) انجام شود.
-نارسایی کلیوی، تداخلات دارویی، سن بالای ۶۵سال، تصویربرداری و استفاده از موادحاجب، هایپوکسمی، جراحی، سومصرف الکل و مشکلات کبدی خطر بروز اسیدوز لاکتیک را افزایش میدهد. در صورت مشاهده ی چنین علائمی متفورمین قطع و در صورت شک به اسیدوز بیمار جهت اقدامات بیشتر بستری شود
-این دارو در کودکان بالای ده سال مبتلا به دیابت نوع دو قابل تجویز میباشد.
-در افراد مسن به دليل احتمال وجود بيماریهای عروق محيطي و يا اختلال عملكردكليوي، دارو بايد با احتياط مصرف شود.
-لازم است تجویز این دارو برای بیماران با مشکل کلیوی و گوارشی با احتیاط باشد. همچنین در بیماران مبتلا به کتواسیدوز تجویز این دارو توصیه نمیشود.
-حساسیت به این دو دارو یا داروهای مشابه آن
-eGFR<45
-دیابت نوع یک
-اسیدوزمتابولیک
-کتواسیدوزدیابتیک
-اسیدوزلاکتیک
-هایپوکسمی
-دهیدراسیون
-سپسیس، جراحی
-بیماریهای کبدی
عوارض شایع:
اسهال، تهوع و استفراغ، نفخ، سؤهاضمه و دلپیچه، ضعف و سستی، سردرد و عفونت تنفسی فوقانی، راش، آرترالژی، کاهش اشتها، احساس طعم فلزی در دهان، تحریک تخمک گذاری
عوارض جدی:
اسیدوزلاکتیک، آنمی مگالوبلاستیک، حساسیت و واکنش آنافیلاکتیک، سندرم استیونس جانسون، نارسایی قلبی، پانکراتیت، نارسایی کلیوی حاد، آرترالژی شدید،
سیتاگلیپتین فسفات مونوهیدرات: ۵۰ یا ۱۰۰ میلیگرم
متفورمین هیدروکلراید: ۵۰۰ یا ۱۰۰۰ میلیگرم