متوپرولول سوکسینات پیوسته رهش
متوپرولول، مسدود کننده بتا1(بتابلاکر) می باشد که انتخابی بر روی قلب اثر می گذارد و برای درمان آنژین صدری و فشار خون بالا و نارسایی قلبی بکار می رود.
متوپرولول سوکسینات پیوسته رهش
متوپرولول، مسدود کننده بتا1(بتابلاکر) می باشد که انتخابی بر روی قلب اثر می گذارد و برای درمان آنژین صدری و فشار خون بالا و نارسایی قلبی بکار می رود.
متوپرولول سوکسینات پیوسته رهش
بتا بلاکر اختصاصی
فشارخون و انژین قلبی و نارسایی قلبی
متوماپس23.75: قرص پیوسته رهش بیضی محدب خطدار سفید رنگ، محتوی 23.75 میلیگرم متوپرولول سوکسینات
متوماپس 47.5: قرص پیوسته رهش بیضی محدب خطدار سفید رنگ ، محتوی 47.5 میلیگرم متوپرولول سوکسینات
متوماپس 95: قرص پیوسته رهش بیضی محدب خطدار کرم رنگ ، محتوی 95 میلیگرم متوپرولول سوکسینات
متوماپس 190: قرص پیوسته رهش بیضی محدب سفید رنگ ، محتوی 190 میلیگرم متوپرولول سوکسینات
متوماپس در بلیسترهای آلومینیوم_آلومینیوم 10 عددی و جعبه های 30 عددی توسط شرکت داروسازی سامی ساز تولید و عرضه میشود.
متوپرولول، بلاک کننده انتخابی گیرنده آدرنرژیک بتا 1 در قلب است و ضربان و هدایت قلبی را کاهش میدهد. انتخابی بودن مطلق نیست و در غلظت های بالا، گیرنده های آدرنرژیک بتا2 را هم مهار میکند که عمدتا در ساختار ریه و عضلات عروقی قرار دارند.
متوپرولول، مسدودکننده بتا1(بتابلاکر) است که انتخابی بر روی قلب اثر میگذارد و برای درمان آنژین صدری و فشار خون بالا و نارسایی قلبی بهکار میررود.
مقدار مصرف هر دارو را پزشک تعیین میکند اما مقدار معمول مصرف این دارو بطور کلی به شرح زیر است:
فشار خون بالا: قرص متوماپس 47.5 یکبار در روز، در صورت نیاز تا 190 میلیگرم در روز میتواند افزایش یابد.
درآنژین صدری، آریتمی تاکی کاردی، سندروم هایپرکینتیک قلبی: قرص متوماپس 47.5 تا 190 میلیگرمی، یکبار در روز (دوز نگهدارنده بعد از حمله قلبی 95 -190 میلیگرم یکبار در روز)
پیشگیری میگرن: 95 میلیگرم متوماپس یکبار در روز، میتواند تا 190 میلی گرم متغیر باشد.
نارسایی قلبی(NYHA): کلاس III دوز شروع نصف قرص 23.75 میلیگرمی برای یک هفته و تا یک قرص 23.75 میلیگرمی میتواند طی دو هفته افزایش یابد. کلاس II دوز شروع یک قرص 23.75 میلیگرمی یکبار درروز برای دو هفته و هر دو هفته میتوان دوز را 2 برابر کرد تا 190 میلیگرم در روز
کودکان بالای 6 سال بطور معمول 0.48 میلیگرم به ازای هر کیلوگرم وزن، در روز است و نباید بیشتر از 47.5 میلیگرم در روز باشد.
متوپرولول باید همراه غذا یا بلافاصله پس از غذا و بهصورت منظم و مداوم مصرف گردد.
بارداری: (رده C) مطالعات کافی در دوران بارداری انجام نشده است. درصورت نیاز به مصرف، فقط با تجویز پزشک و احتیاط مصرف گردد.
شیردهی: مقدارکمی از این دارو در شیر مادر ترشح می شود، ازین رو مصرف در دوران شیردهی توصیه نمیگردد.
دیگوکسین، فلوکستین، پاروکستین، سرترالین، پرازوسین(مخصوصا دوز اول)، مسدودکننده کانال کلسیم مانند دیلتیازم و نیمودیپین و وراپامیل (وراپامیل وریدی نباید مصرف شود)، دیفن هیدرامین، سایر بتابلاکرها (تیمولول)، دارو بیهوشی، سایمتیدین، رانیتیدین، سلکوکسیب، آمیودارون، الکل، رزرپین، ایزوکربوکسازید، فنلزین، سلژیلین، ترانیل سیپرومین، باربیتوراتها، فنوتیازینها، ضدافسردگی 3 حلقهای، هیدرالازین، هیدروکسی کلروکین، تربینافین، پروپافنون، دیزوپیرامید، کینیدین، همراه با متوپرولول ممکن است باعث افت فشار خون و یا نارسایی قلبی شوند.
-ایندومتاسین،ریفامپین، کورتیکو استروئیدها، استروژنها، اپینفرین و نوراپینفرین باعث کاهش اثر متوپرولول و افزایش فشارخون می شوند.
-قبل از قطع کلونیدین، متوپرولول باید قطع گردد و شروع مجدد آن نیز باید چند روز بعد از قطع کلونیدین باشد.
-بتابلاکرها سبب کاهش حذف لیدوکائین می شوند.
-داروهای کاهنده قندخون (انسولین)، به دلیل پوشاندن علایم افت قند توسط بتابلاکرها، باید تنظیم دوز شوند.
-ارگوتامین به دلیل شباهت به بتابلاکرها در اثر بر گردش محیطی، باید با احتیاط مصرف گردد.
-تئوفیلین یا آمینوفیلین با بتابلاکرها، ممکن است اثر درمانی هر دو را کم کند.
این دارو برای بیماری فعلی شما تجویز شده است. لذا از مصرف آن در موارد مشابه و یا توصیه آن به دیگران خودداری نمایید.
قبل از مصرف این دارو موارد زیر را به اطلاع پزشک یا داروساز برسانید:
1- وجود هرگونه حساسیت به دارو و مواد تشکیل دهنده
2- بارداری یا شیردهی
3- استفاده از سایر داروها
4- ابتلا به بیماریهای دیگر
5- سابقه نارسایی کبدی یا کلیوی
1. متوپرولول نباید بهصورت ناگهانی قطع گردد. دوز دارو باید طبق دستور پزشک و طی 1 تا 2 هفته کاهش یابد.
2.متوپرولول ممکن است خطر در بیهوشی و جراحی را افزایش دهد و باعث اختلال در پاسخ قلب به محرکهای آدرنرژیک شود.
3. ضربان قلب و فشار خون مرتبا باید اندازهگیری شود. در صورت کاهش ضربان، دوز متوپرولول باید کاهش یابد.
4. در اسپاسم برونش مانند آسم و یا انسداد مزمن ریه، نباید استفاده شود. مگر در صورت عدم پاسخ به سایر داروهای کاهنده فشار، که کمترین میزان دارو با احتیاط تجویز میشود.
5.در اختلال عملکرد کبد، میبایست با مشورت پزشک دوز متوپرولول کاهش یابد و در نارساییهای عروق محیطی، دیابت ، اختلالات تیروئید باید با احتیاط فراوان مصرف شود. (متوپرولول ممکن است افزایش ضربان قلب را در افت قند خون و پرکاری تیروئید بپوشاند.)
6. قبل از مصرف متوپرولول در فئوکروموسیتوما باید یک آلفا بلاکر تجویز شود.
7. نارسایی قلبی ممکن است با افزایش دوز متوپرولول تشدید شود. درصورت بروز علائم، ممکن است لازم باشد دوز کاسته یا موقتا قطع شود.
متوپرولول در افراد با حساسیت به این دارو و اجزا تشکیل دهنده آن و همچنین در کاهش شدید ضربان قلب (کمتر از 50 بار در دقیقه)، انسداد قلبی درجه دو و سه، شوک با منشا قلبی، نارسایی قلبی جبران نشده، فشارخون کمتر از 10 میلیمتر جیوه منع مصرف دارد.
هر دارو به موازات اثرات درمانی ممکن است باعث بروز عوارض ناخواسته نیز شود. اگرچه همه عوارض در یک فرد دیده نمیشود در صورت بروز عوارض زیر با پزشک یا داروساز مشورت نمائید:
عوارض شایع:خستگی، سردرد، گیجی، کاهش ضربان قلب و فشارخون، خواب آلودگی، سردی اندامهای انتهایی، تنگی نفس، دل درد، تهوع، اسهال، یبوست.
عوارض نادر: خشکی دهان، راش، اختلال حافظه، افسردگی، کابوس، نارسایی شریانی(رینود)، درد قفسه سینه، آریتمی، اسپاسم برونش، درد عضلانی، ترومبوسایتوپنی، تشدید پسوریازیس.
در صورت فراموش کردن یک نوبت دارو، از مصرف دوز فراموش شده چشم پوشی کنید و دوز دارو را دو برابر نکنید. از قطع ناگهانی، بدون مشورت پزشک بپرهیزید.
تا زمان عادت کردن بیمار به متوپرولول، از رانندگی و انجام کارهایی که نیاز به هوشیاری کامل دارند خودداری کنید.
هر گونه اختلال تنفسی در حین مصرف را فورا به پزشک خود اطلاع دهید.
قبل از انجام هرگونه عمل جراحی، پزشک و دندانپزشک و متخصص بیهوشی را از مصرف متوپرولول مطلع کنید.
افراد با سابقه نارسایی قلبی درصورت بروز علائمی مانند افزایش وزن یا تنگی نفس حتما با پزشک مشورت کنید.
جذب: سریع و کامل.
اتصال پروتئینی: 12%
فراهمی زیستی: وابسته به دوز
متابولیسم: کبدی و عمدتا توسط CYP2D6
نیمه عمر: 3 تا 7 ساعت
دفع: عمدتا توسط تغییر شکل در کبد، کمتر از 5% از دوز خوراکی دست نخورده از ادرار دفع می گردد. باقیمانده متابولیت ها توسط کلیه ها دفع می گردد. سطح پیک پلاسمایی فرم پیوسته رهش، یک چهارم تا نصف متوپرولول معمولی است.
ماپس (multi unite pelletsystems) فرمولاسيونى حاوى پلتهاي متعدد است و بهصورت قرص تجويز ميشود. پلتهاى موجود در قرص بلافاصله بعد از بلع، در معده و روده پراكنده ميگردد و فواید هر دو فرم کپسول و قرص را در یک فرم دارویی مهیا میسازد.
اتیل سلولز، پلیاتیلن گلیکول، دیاتیل فتالات، استون، پلی وینیل پیرولیدین، پلی متاکریلات، پلی سوربات، میکروکریستالین سلولز، گلیسرول مونو استئارات، ذرات شکر، منیزیم استئارات، هیدروکسی پروپیل متیل سلولز، پروپیلن گلیکول، نشاسته، لاکتوز مونوهیدرات، تالک، تیتانیوم دی اکساید، اکسیدآهن زرد.
مصرف بیش از حد ممکن است منجر به افت فشار خون، تنگی نفس، کاهش سطح هوشیاری، استفراغ و سیانوزیس شود که 20 دقیقه تا 2 ساعت پس از مصرف بیش از حد مشاهده شود. در نارسایی قلبی یا انفارکتوس میوکارد ممکن است مراقبت های ویژه و دارودرمانی نیاز باشد. حذف دارو از بدن با القا استفراغ یا لاواژ نیز باید انجام گیرد.
دارو در دمای کمتر از 30 درجه سانتیگراد، دور از نور و رطوبت، درون بستهبندی ارائه شده نگهداری شود. دارو دور از دسترس کودکان نگهداری شود. از مصرف و نگهداری داروی تاریخ گذشته خوداری شود.