لنسوپرازول
مهارکننده اختصاصی پمپ پروتون
لنسوپرکس15: کپسول سفید-آبی سایز یک، محتوی 15 میلی گرم لنسوپرازول بصورت پلت انتریک کوتد
لنسوپرکس30: کپسول قرمز_قرمز سایز یک، محتوی 30 میلی گرم لنسوپرازول بصورت پلت انتریک کوتد
به صورت بلیستر آلومینیوم آلومینیوم 10 عددی و در جعبه30 عددی که توسط شرکت داروسازی سامی ساز تولید و عرضه می شود.
لنسوپرازول فعالیت پمپ پروتونی را از طریق متصل شدن به پمپ هیدروژن پتاسیم آدنوزین تری فسفات و جایگزین شدن در سطح ترشحی سلول های پریتال معدی مهار می کند.
در بیماری رفلاکس معده به مری
ریشه کنی هلیکو باکتر پیلوری
شرایط افزایش ترشح اسید از جمله سندرم زولینگر -الیسون در بزرگسالان
مقدار مصرف هر دارو را پزشک تعيين مي کند، ولي مقدار مصرف معمول اين دارو به شرح زير مي باشد.
تسکین سوءهاضمه ناشی از اسید معده: 15 تا 30 میلی گرم در روز به مدت 2 تا 4 هفته می باشد.
درمان GERD:
30 میلی گرم در روز به مدت 4 تا 8 هفته توصیه می گردد و پس از آن دوز نگهدارنده 15 تا 30 میلی گرم یک بار در روز بسته به پاسخ بیمار می باشد.
درمان زخم های گوارشی: با دوز 30 میلی گرم در روز به مدت 4 هفته در زخم های اثنی عشر و برای زخم معده 8 هفته مصرف می شود.
پیشگیری و درمان زخم هاي معده ناشي از مصرف دارو هاي ضد التهاب غير استروييدي: به میزان 15 تا 30 میلی گرم در روز برای 4 تا 8 هفته بکار مي رود.
درمان سه دارویی برای هلیکوباکتر پیلوری: لنسوپرکس 30 میلی گرم دو بار در روز به همراه کلاریترومایسین 500 میلی گرم دو بار در روز و آموکسی سیلین 1 گرم دو بار در روز یا مترونیدازول 400 میلی گرم دو بار در روز و مدت دوره درمان یک هفته می باشد. لنسوپرکس ممکن است همراه با آموکسی سیلین و مترونیدازول هم به این منظور به کار رود.
بیماری زولینگر-الیسون: دوز اولیه 60 میلی گرم در روز بوده که بر اساس پاسخ گویی تغییر می کند و گاه به 90 میلی گرم دو بار در روز می رسد.
لنسوپرازول برای کودکان 1 تا 11 سال در درمان کوتاه مدت ازوفاژیت حاد و ریفلاکس معده به مری علامت دار ممکن است تجویز شود. در کودکان کمتر از 30 کیلوگرم روزانه 15 میلی گرم و بیشتر از 30 کیلوگرم روزانه 30 میلی گرم به مدت 12 هفته مصرف می شود. در کودکان بین 12 تا 17 سال، 30 میلی گرم در روز به مدت 8 هفته در درمان ازوفاژیت حاد و روزانه 15 میلی گرم تا 8 هفته در بیماری ریفلاکس علامت دار به کار می رود.
لنسوپرکس را نیم تا یک ساعت قبل از غذا و ترجیحا صبح ناشتا مصرف نمایید.
بـارداری: مصـرف این دارو در خانــم های بـاردار جـزو گـروه B می باشد. در مطالعات حيواني اثرات نامطلوب مشاهده نشده است، اما با توجه به اينكه مطالعات انساني كافي صورت نگرفته است، لذا در صورت برتری منافع نسبت به عواقب احتمالی، مصرف شود.
شیردهی: ترشح این دارو در شیر مادر مشخص نیست. تصمیم در مورد ادامه / قطع تغذیه با شیر مادر ویا ادامه / قطع درمان با لنسوپرازول باید با در نظر گرفتن فواید شیردهی برای کودک و فواید لنسوپرازول برای مادر و تنها با نظر پزشک متخصص اتخاذ شود.
۱-عفونت رودهای: مصرف طولانیمدت PPI ممکن است خطر اسهال ناشی از Clostridioides difficile و سایر عفونتهای گوارشی (مثل سالمونلا و کمپیلوباکتر) را افزایش دهد.
۲- واکنشهای خودایمنی: در موارد نادر، لانزوپرازول میتواند باعث بروز یا تشدید لوپوس پوستی یا سیستمیک شود.
۳- عوارض پوستی شدید: شامل سندرم استیونز–جانسون، نکروز اپیدرمی سمی و واکنش دارویی با ائوزینوفیلی و علائم سیستمیک (DRESS).
۴- پوکی استخوان و شکستگی: استفاده طولانیمدت یا دوز بالا ممکن است خطر شکستگی لگن، ستون فقرات یا مچ را افزایش دهد؛ مصرف مکملهای کلسیم و ویتامین D و پایش بیماران در معرض ریسک توصیه میشود.
۵-پولیپ معده: مصرف طولانیمدت میتواند باعث پولیپهای معده شود؛ ممکن است بدون علامت باشد یا با تهوع، استفراغ و درد شکم همراه باشد.
۶- هیپومنیزیمی: کاهش منیزیم ممکن است در مصرف طولانیمدت رخ دهد و باعث تشنج، تپش قلب یا کاهش کلسیم و پتاسیم شود.
۷-نفریت بینابینی: التهاب حاد کلیه ممکن است در هر زمانی رخ دهد؛ در صورت علائم کلیوی، درمان باید متوقف و بیمار ارزیابی شود.
۸- کمبود ویتامین B12: مصرف ≥۲ سال ممکن است باعث کاهش جذب و کمبود ویتامین B12 شود.
۹-تداخل با کلپیدوگرل: ممکن است اثر ضدپلاکتی آن کاهش یابد؛ پایش بالینی توصیه میشود.
۱۰- موارد ویژه: بیماران با نارسایی شدید کبد، جراحی باریاتریک، یا مصرف همزمان داروهای حساس (آتازاناویر، دیگوکسین، تاکرولیموس، تتروفیلین، و وارفارین) نیاز به احتیاط دارند.
در صورت حساسیت به لنسوپرازول و یا سایر داروهای مهار کننده پمپ و سایر اجزای تشکیل دهنده ی دارو منع مصرف دارد.
عوارض شایع شامل درد شکم، اسهال، یبوست، تهوع، سردرد و سرگیجه است.
عوارض کمتر شایع ممکن است شامل راش پوستی، خارش، بیخوابی، خستگی، درد مفاصل یا عضلات، نفخ، کاهش اشتها و تغییرات خلقی باشد.
در موارد نادر، عوارض جدی مانند واکنشهای آلرژیک شدید، اسهال ناشی از کلستریدیوم دیفیسیل ، التهاب کلیه، آسیب کبدی، اختلالات خونی (نوتروپنی، آنمی، ترومبوسیتوپنی) و شکستگی استخوانگزارش شده است.
مصرف طولانیمدت ممکن است باعث کاهش منیزیم، کلسیم یا ویتامین B12 شود
واکنش های جدی آلرژیک که علائم آن عبارتند از: خارش، ورم صورت، مشکل در تنفس
التهاب کبدی: ممکن است بصورت زردی در پوست یا چشم دیده شود.
جذب دارو سریع می باشد. میزان اتصال به پروتئین پلاسما حدود 97 % است. متابولیسم داروی کبدی و از طریق CYP2C19 و CYP3A4 صورت می گیرد. فراهمی زیستی دارو حدود 80 % و نیمه عمر دارو 1/5 ساعت است. حدود 70 % دارو از مدفوع و مابقی از ادرار دفع می شود، حذف دارو از پلاسما در عرض 2 ساعت رخ می دهد در حالیکه اثرات ضد ترشح اسید تا 24 ساعت باقی می ماند.
مانیتول، تالک، کراس کارملوز سدیم، هیدروکسی پروپیل متیل سلولز، لاکتوز، شکر، تیتانیوم دی اکساید، سدیم کربنات، پلی اتیلن گلایکول، نشاسته، متاکریلیک اسید کوپلیمر
در صورت مصرف بیش از حد، بیمار باید تحت نظر باشد. لنسوپرازول با همودیالیز به طور قابل توجهی از بین نمی رود. در صـورت لـزوم تخـلیه معـده، زغـال فـعال و علامت درمانی توصیه می شود.
دارو در دمای کمتر از 30 درجه سانتی گراد، دور از نور و رطوبت، درون بسته بندی ارائه شده نگهداری شود.
دارو دور از دسترس کودکان نگهداری شود.
از مصرف و نگهداری داروی تاریخ گذشته خودداری شود.