والسارتان
والسارتان آنتاگونیست گیرنده آنژیوتانسین II است و از این طریق، باعث جلوگیری از تنگ شدن عروق خونی شده و سبب کاهش فشار خون و بهبود جریان خون میگردد.
والسارتان در درمان پرفشاری خون در بزرگسالان و کودکان بالای 6 سال بهکار میرود. همچنین در درمان نارسایی قلب و کاهش خطر مرگ در حمله قلبی استفاده میشود.
بارداری: رنیوان در گروه D قرار دارد. مصرف این دارو در سه ماهه دوم و سوم بارداری بهدلیل احتمال صدمه به جنین منع مصرف دارد. همچنین مصرف در سه ماهه اول نیز به هیچ عنوان توصیه نمیشود.
شیردهی: رنیوان، در دوران شیر دهی توصیه نمیشود. پزشک باید درمان دیگری را انتخاب نماید، بهخصوص اگر مادر شیرده، نوزاد زودرس یا تازه متولد شده، داشته باشد.
1- رنیوان همراه یا بدون غذا و با آب کافی و بهصورت منظم در ساعات مشخصی میل شود.
2- پزشک شما ممکن است، عملکرد کلیه، فشار خون و مقدار الکترولیتها (به عنوان مثال پتاسیم) را در فواصل منظم بررسی کند.
3- اثرات کاهندگی فشار خون، 2 هفته بعد از شروع درمان و یا تغییر در مقدار مصرف دارو، ظاهر میگردد.
4- اثرات کاهندگی فشار خون نهایتا در هفته 4 مشخص میشود، ولی در برخی افراد ممکن است، این دوره تا 8 هفته طول بکشد، لذا باید در هنگام تنظیم دوز این نکته در نظر گرفته شود.
5- توجه داشته باشید، فشار خون بالا، بیماری مزمن و طولانی مدت است لذا ممکن است، مصرف رنیوان، برای تمام عمر ضروری باشد.
مدرهای نگهدارنده پتاسیم (اسپیرونولاکتون، تریامترن، آمیلوراید)، مکملهای حاوی پتاسیم و یا نمک پتاسیم و یا داروهای افزاینده پتاسیم (هپارین): ممکن است سطح پتاسیم را در خون افزایش دهند و یا در بیماران با سابقه نارسایی قلبی، سطح کراتنین افزایش یابد.
داروهای ضد التهاب غیر استروئیدی بخصوص ایندومتاسین: در صورت مصرف همزمان، پایش سطح پتاسیم خون و کارایی کلیه ضروری است، همچنین ممکن است اثر ضد فشار خونی والسارتان کاهش یابد.
مهارکنندههای دوگانه سیستم رنین-آنژیوتانسین: در صورت مصرف همزمان افزایش خطر ابتلا به اختلال در کلیه، افت فشار خون و هیپرکالمی وجود دارد.
آلفا بلوکرها (ترازوسین،پرازوسین و تامسولوسین): مصرف همزمان اثرات کاهندگی فشار خون را تشدید میکند.
نمکهای لیتیم: مصرف همزمان باعث کاهش دفع لیتیم میشود، پایش دوره و منظم لیتیم در خون الزامی است.
نیتروگلیسرین و سایر نیتراتها یا داروهای گشادکننده عروق: مصرف همزمان اثرات کاهندگی فشار خون را تشدید میکند.
وارفارین: در صورت مصرف همزمان، زمان پروترومبین بررسی شود.
1. هایپرکالمی (افزایش پتاسیم): مصرف همزمان رنیوان با مکملهای پتاسیمی، مدرهای نگهدارنده پتاسیم، جایگزینهای نمکی حاوی پتاسیم یا سایر مواد افزایشدهنده پتاسیم (هپارین و غیره) توصیه نمیشود. در صورت مصرف همزمان پایش منظم پتاسیم ضروری است.
2. در صورت داشتن هریک از موارد ذیل ، قبل از مصرف رنیوان، با پزشک خود مشورت نمایید:
1- حساسیت به والسارتان (بروز علائمی از جمله خارش، قرمزی پوست و یا مشکلات تنفسی) و یا هر یک از اجزای تشکیلدهنده.
2- در صورت سابقه بروز تورم گلو، صورت یا زبان با مصرف سایر داروها (شامل مهار کننده های آنزیم مبدل آنژیوتانسین) نباید رنیوان مصرف گردد و درصورت بروز این عارضه، میبایست دارو فورا قطع و از درمان جایگزین استفاده شود.
3- نارسایی شدید کبدی (سیروز شدید کبدی)
4- خانمهای باردار
5- فشار خون پایین
6-نارسایی قلبی (تنگی دریچه آئورت یا میترال)
7- در بیمار با نارسایی کلیه و یا دیابت که دارو کاهنده فشار خون حاوی آلیسکیرن مصرف میکند.