دلوکستین یک مهارکننده بازجذب سروتونین و نوراپینفرین (SNRI) است که با تعدیل انتقالدهندههای عصبی در سیستم عصبی مرکزی، در مدیریت افسردگی، اضطراب فراگیر و دردهای نوروپاتیک نقش مؤثر دارد.
دلوکستین یک مهارکننده بازجذب سروتونین و نوراپینفرین (SNRI) است که با تعدیل انتقالدهندههای عصبی در سیستم عصبی مرکزی، در مدیریت افسردگی، اضطراب فراگیر و دردهای نوروپاتیک نقش مؤثر دارد.
دلوکستین
مهارکنندهی باز جذب سروتونین و نوراپی نفرین (SNRI)
کپسول پیوسته رهش 20، 30 و 60 میلیگرم
مصرف تأیید شده
افسردگی اساسی
اختلال اضطراب فراگیر
فیبرومیالژی
درد مزمن عضلانی-اسکلتی شامل آرتروز زانو و درد مزمن کمر
درد نوروپاتیک دیابتی
مصرف Off-label
نوروپاتی محیطی ناشی از شیمیدرمانی
بیاختیاری ادرار استرسی (Stress urinary incontinence)
-در صورت مشاهده ی هر گونه عوارض عصبی به خصوص تغییرات خلق و خوی بیمار، به خصوص در ماههای اولیه مصرف یا هنگام کاهش یا افزایش دوز دارو توسط پزشک، او را مطلع سازید.
-به دلیل عوارض احتمالی کبدی، در بیمارانی که یرقان یا سایر اختلالات کبدی آنها پس از مصرف دارو تشدید شده باشد، باید مصرف دارو قطع شود.
-از مصرف همزمان دارو با داروهای سروتونرژیک یا داروهای مهارکنندهی متابولیزم سروتونین (MAOIs) اجتناب شود.
-در مصرف همزمان با آسپرین، وارفارین، ضد التهابهای غیر استروئیدی و سایر ضد انعقادها احتیاط لازم انجام شود.
-قطع مصرف دارو حتما زیر نظر پزشک و به صورت تدریجی صورت بگیرد.
دوران بارداری: مصرف این دارو در دوران بارداری در گروه C می باشد، بنابراین فقط در صورتی که منافع مصرف آن بر ریسک عوارض احتمالی روی جنین برتری داشته باشد باید مصرف شود.
دوران شیردهی: در مادران شیرده به دلیل احتمال ترشح دارو در شیر مادر و انتقال آن به کودک و ایجاد عوارض احتمالی، بهتر است مصرف نشود.
1. دلوکستین نباید حداقل تا 14 روز پس از مصرف داروهای MAOI مصرف شود.
2. حداقل 5 روز بین مصرف آن با داروهای افزاینده ی سروتونین باید فاصله باشد(همانند فنلزین).
3. در مصرف همزمان با داروهای سیستم عصبی مرکزی احتیاطات لازم صورت بگیرد.
4. در متابولیزم آنزیمی مصرف دلوکستین با داروهای زیر تداخل ایجاد میکند: فلووکسامین-سیپروفلوکساسین-پاروکستین.
5. مصرف همزمان با تیوریدازین بدلیل ریسک ایجاد آریتمی بطنی کشنده، ممنوع است.
-اين دارو براي درمان بيماري فعلي شما تجويز شده است، لذا از مصرف آن در موارد مشابه و يا توصيه مصرف آن به ديگران جدا خودداري نماييد.
-دوره ی درمان را کامل کرده و از قطع خود سرانه ی دارو جدا بپرهیزید.
-بهطور کلی در موارد زیر مصرف دارو با احتیاط لازم صورت بگیرد: سالمندان، بیماری های قلبی، سابقهی مانیا، صرع، افزایش فشار داخل چشم، گلوکوم با زاویه بسته، اختلالات خونریزی یا مصرف همزمان با داروهایی که ریسک خونریزی را افزایش میدهند.
در صورت مشاهده هر گونه عوارض عصبی به خصوص تغییرات خلق و خوی بیمار، به خصوص در ماه های اولیه مصرف یا هنگام کاهش یا افزایش دوز دارو توسط پزشک، او را مطلع سازید.
به دلیل عوارض احتمالی کبدی، در بیمارانی که یرقان یا سایر اختلالات کبدی آن ها پس از مصرف دارو تشدید شده باشد، باید مصرف دارو قطع شود.
از مصرف همزمان دارو با داروهای سروتونرژیک یا داروهای مهار کننده ی متابولیزم سروتونین (MAOIs) اجتناب شود.
در مصرف همزمان با آسپرین، وارفارین، ضد التهاب های غیر استروئیدی و سایر ضد انعقاد ها احتیاط لازم انجام شود.
قطع مصرف دارو حتما زیر نظر پزشک و به صورت تدریجی صورت بگیرد.
در صورت وجود هر گونه حساسیت نسبت به دارو یا اجزای بهکار رفته در فرمولاسیون آن با پزشک خود مشورت کنید.
مصرف همزمان این دارو با داروهای مهارکنندهی مونو آمین اکسیداز (MAOIs) ممنوع است (به دلیل تداخل خطرناک با داروهای سروتونرژیک)
در بیماران مبتلا به گلوکوم کنترل نشده با زاویه باریک، به دلیل افزایش ریسک میدریاز، نباید مصرف شود.
عوارض شایع (≥1%):
سردرد، خوابآلودگی، خستگی، بیخوابی، سرگیجه، اضطراب، بیقراری، احساس گزگز یا کرختی (پارستزی)، کابوس یا رویاهای غیرعادی، تهوع، استفراغ، درد یا ناراحتی شکمی، کاهش اشتها، یبوست، خشکی دهان، سوءهاضمه، نفخ، اسهال، افزایش خفیف فشار خون، تپش قلب، گرگرفتگی، کاهش میل جنسی، تأخیر در انزال، اختلال در ارگاسم، اختلال نعوظ، تکرر یا فوریت ادراری، درد عضلانی یا مفصلی، لرزش خفیف، تاری دید، تعریق زیاد، خارش یا بثورات پوستی خفیف، کاهش وزن (بهویژه در نوجوانان)، گرگرفتگی، افزایش خفیف آنزیمهای کبدی.
عوارض نادر (<1%):
مانیا یا هیپومانیا، گیجی و اختلال تمرکز، حرکات غیرارادی یا اسپاسم عضلانی، سندروم سروتونین (بهویژه در مصرف همزمان با داروهای سروتونرژیک)، سندروم قطع ناگهانی (سرگیجه، اضطراب، بیخوابی)، تشنج، افت فشار خون وضعیتی، سنکوپ، آریتمی یا تاکیکاردی، سکته قلبی، خونریزی گوارشی، پانکراتیت، گاستریت یا زخم معده، افزایش قابلتوجه ALT/AST، آسیب شدید کبدی (هپاتیت، یرقان کلستاتیک یا نارسایی کبدی)، هیپوناترمی و SIADH (بهویژه در سالمندان)، افزایش چربی یا کلسترول خون، احتباس یا بیاختیاری ادرار، خونریزی غیرطبیعی رحمی، افزایش پرولاکتین یا گالاکتوره، ضعف عضلانی، افزایش خطر شکستگی استخوان در سالمندان، خشکی چشم، دوبینی، افزایش فشار داخل چشم و گلوکوم زاویه بسته حاد (عارضه اورژانسی)، کهیر یا راش شدید، حساسیت نوری، واکنش آنافیلاکسی، سندروم استیون–جانسون، افزایش خطر خونریزی (بهویژه همراه با داروهای ضدپلاکت یا ضدانعقاد)، پورپورای غیرترومبوسیتوپنیک.
جذب: حداکثر غلظت پلاسمایی در 6 ساعت
متابولیسم: در کبد توسط CYP1A2 و CYP2D6
دفع: عمدتاً از طریق ادرار (70%)
نیمهعمر: حدود 12 ساعت
در صورت مصرف بیش از حد توصیه شدهی دارو سریعا به پزشک و یا مراکز درمانی مراجعه نمائید.
مسمومیت با این دارو در دوزهای کمتر از 1000 میلی گرم ممکن است رخ دهد.
علائم مسمومیت: بی خوابی، کما، سندرم سروتونین، تشنج، سنکوپ، تاکی کاردی، کاهش یا ازدیاد فشار خون و استفراغ.
اقدامات درمانی: هیچ آنتی دوت اختصاصی برای این ترکیب وجود ندارد. در موارد بروز سندرم سروتونینی، تجویز سیپروهپتادین و کنترل دمایی انجام شده و در موارد مسمومیت شدید کنترل علائم حیاتی بیمار صورت میگیرد.
در دمای کمتر از30 درجه سانتیگراد و دور از نور و رطوبت نگهداری شود.