نکات قابل توجه:
• تیافیل را می توان همراه یا بدون غذا مصرف نمود.
• در صورت مصرف روزانه، بهتر است دارو در یک زمان مشخص و ثابت مصرف شود.
• نباید بیش از یک قرص تیافیل در طول روز مصرف شود.
• مصرف هم زمان تادالافیل با الکل باعث افزایش احتمال سرگیجه، سردرد، افت فشار خون وضعیتی و افزایش تعداد ضربان قلب می شود.
تداخلات دارویی:
• آلفابلاکرها (به جز تامسولوسین با دوز روزانه 0/4میلی گرم) و نیترات ها؛ احتمالا آثار کاهنده فشار خون این داروها در مصرف هم زمان با تادالافیل افزایش می یابد لذا نباید این داروها را هم زمان مصرف کرد.
• مهارکننده های CYP3A4 مثل اریترومایسین، کتوکونازول، ایتراکونازول و ریتوناویر احتمالا سطح خونی تادالافیل را افزایش می دهند. لذا دوز دارو در این موارد از 10 میلی گرم طی 72 ساعت نباید تجاوز کند.
• القا کننده های CYP3A4 مثل ریفامپین سطح تادالافیل را کاهش می دهند.
• مصرف آب گریپ فروت به همراه دارو سطح خونی دارو را افزایش می دهد.
عوارض جانبی:
عوارض جانبی رایج تیافیل عبارتند از: گرگرفتگی (قرمزی یا گرمی صورت، گردن یا قفسه سینه)، سردرد، ناراحتی معده، اسهال، علائم شبه آنفولانزا (مانند عطسه یا گلودرد)، مشکلات حافظه، درد عضلانی یا کمر، حالت تهوع، فشار خون پایین، سرگیجه، تاری و تغییر در دید رنگ، انزال غیر طبیعی ونعوظ طولانی مدت (پریاپیسم)
در صورت بروز عوارض جانبی نادر اما جدی مربوط به تیافیل به پزشک خود اطلاع دهید از جمله:
نعوظ دردناک یا طولانی مدت، 4 ساعت یا بیشتر
کاهش ناگهانی بینایی
کاهش ناگهانی شنوایی، گاهی اوقات با صدای زنگ در گوش و سرگیجه
مسمومیت:
تک دوز 500 میلی گرم تجویز شده به فرد سالم، و دوز منقسم تا 100 میلی گرم، عوارضی مشابه با دوز های پایین تر ایجاد کرده است. در موارد مسمومیت درمان های حمایتی در صورت نیاز باید صورت بگیرد. همودیالیز تاثیری در حذف تادالافیل ندارد.
ویژگی فارماکولوژیک:
مکانیزم اثر: تادالافیل با جلوگیری از تخریب cGMP به وسیله آنزیم فسفودی استراز، سطح cGMP را افزایش داده و باعث طولانی شدن مدت استراحت عضلات صاف شده و بدین وسیله باعث تسهیل جریان خون می شود.
خصوصیات فارماکوکینتیک: تادالافیل بعد از مصرف خوراکی به راحتی جذب شده و پیک غلظت خونی آن بعد از 2 ساعت ایجاد می شود. سرعت جذب دارو از طریق غذا تحت تاثیر قرار نمی گیرد این دارو توزیع وسیعی در بافت های بدن داشته و حدود 94 درصد به پروتئین های پلاسما باند می شود. متابولیسم دارو در کبد و بیشتر به وسیله ایزوزیم های CYP3A4 صورت می گیرد. متابولیت اصلی آن متابولیت متیل کاتکول گلوکورونید بوده که غیر فعال است. نیمه عمر دارو 17/5 ساعت است. حذف دارو از بدن بیشتر به فرم متابولیت آن بوده و 61 درصد حذف آن از طریق مدفوع و 36 درصد از طریق ادرار صورت می گیرد. کلیرانس دارو از بدن احتمالا در سنین کهنسالی و نیز بیماران مبتلا به اختلالات کلیوی کاهش می یابد.
اجزای تشکیل دهنده:
پویدون، لاکتوز منوهیدرات، سدیم لوریل سولفات، نشاسته ذرت، کراس کارملوز سدیم، سدیم استارچ گلیکولات، کلوئیدال سیلیکون دی اکساید، کراس پویدون، منیزیم استئارات، هایپرملوز، پلی اتیلن گلیکول، تالک، پلی سوربات 80، تیتانیوم دی اکساید، اکسید آهن زرد
شرایط نگهداری:
دارو در دمای کمتر از 30 درجه سانتی گراد، دور از نور و رطوبت، درون بسته بندی ارائه شده نگهداری شود.
دارو دور از دسترس کودکان نگهداری شود.
از مصرف و نگهداری داروی تاریخ گذشته خودداری شود.