بیسوتا اچ سی تی یک داروی ترکیبی شامل بیزوپرولول (کاهش ضربان قلب) و هیدروکلروتیازید (دفع سدیم و آب) است که با اثر همافزایی فشار خون را بهطور مؤثرتری کاهش میدهد.
بیسوتا اچ سی تی یک داروی ترکیبی شامل بیزوپرولول (کاهش ضربان قلب) و هیدروکلروتیازید (دفع سدیم و آب) است که با اثر همافزایی فشار خون را بهطور مؤثرتری کاهش میدهد.
بیزوپرولول / هیدروکلروتیازید
بیزوپرولول: بتابلاکر (مسدودکننده گیرندههای بتا-1)
هیدروکلروتیازید: دیورتیک تیازیدی
ضد فشار خون
بیسوتا اچ سی تی 25/6-5: قرصهای روکشدار گرد، محدب، خط دار با رنگ سبزروشن، محتوی 5 میلیگرم بیزوپرولول فومارات و 6/25 میلیگرم هیدروکلروتیازید.
بیسوتا اچ سی تی 25/6-10: قرصهاي روکشدار گرد، محدب، خط دار با رنگ آبی، محتـوی 10 میلـیگرم بیزوپرولول فومارات و 6/25 میلیگرم هیدروکلروتیازید.
بیسوتا اچ سی تی 5/12-5: قرصهاي روکشدار گرد، محدب، خط دار با رنگ نارنجی، محتوی 5 میلیگرم بیزوپرولول فومارات و 12/5 میلیگرم هیدروکلروتیازید.
بیسوتا اچ سی تی 25-10: قرصهاي روکشدار گرد، محدب، خط دار با رنگ صورتی روشن، محتوی 10 میلیگرم بیزوپرولول فومارات و 25 میلیگرم هیدروکلروتیازید.
بیزوپرولول (بتابلاکر):
- کاهش ضربان قلب (برادیکاردی) و قدرت انقباض قلب، که موجب کاهش برونده قلبی و فشارخون میشود.
- کاهش تحریک سمپاتیک و مهار گیرندههای بتا-1 در قلب و کلیه.
هیدروکلروتیازید (دیورتیک تیازیدی):
- افزایش دفع سدیم و آب از کلیهها، که موجب کاهش حجم خون و کاهش فشارخون میشود.
- اثر طولانیمدت آن بر کاهش مقاومت عروق محیطی به کاهش فشارخون کمک میکند.
هایپرتانسیون (فشارخون بالا):
- این ترکیب برای درمان فشارخون اولیه در بیمارانی که به تنهایی با بیزوپرولول یا هیدروکلروتیازید به کنترل فشارخون نمیرسند، مناسب است.
- ممکن است در بیمارانی که فشارخون آنها به داروهای دیگر مقاوم است، استفاده شود.
بیماران با بیماریهای قلبی همراه:
- در بیمارانی که فشارخون همراه با نارسایی قلبی خفیف یا بیماری عروق کرونر دارند (به شرطی که تحمل بتابلاکرها وجود داشته باشد)، بیزوپرولول میتواند مفید باشد.
مصـرف بیزوپرولول و هیدروکلروتیازید بهصــورت ترکیبی، دوز 2.5 تا 20 میلیگرم بیزوپرولول و دوز 6.25 تا 25 میلیگرم ازهیدروکلروتیازید در درمان فشار خون بالا موثر هستند. شروع درمان با بیسوتا اچ سی تی با کمترین دوز دارو (قرص 2.5-6.25 میلیگرم یک بار در روز) آغاز میشود و ممکن است در 14 روز به حداکثر دوز مجاز (20-12.5 میلیگرم در روز) برسد که معادل مصرف دو بار در روز از قرص 10-6.25 میلیگرمی میباشد. درصورت نیاز به قطع درمان، باید دارو طی 2 هفته به تدریج قطع گردد.
دوز توسط پزشک تعیین میشود و معمولاً یک قرص در روز، صبحها همراه با غذا یا بدون آن مصرف میشود.
مصرف در بارداری: توصیه نمیشود مگر در شرایط ضروری و تحت نظر پزشک.
مصرف در شیردهی: بیزوپرولول و هیدروکلروتیازید میتوانند به شیر مادر منتقل شوند؛ مصرف باید با احتیاط و با مشورت پزشک انجام شود.
مصرف منظم دارو در زمان مشخص.
اجتناب از قطع ناگهانی مصرف.
اطلاع به پزشک در مورد تمام داروها و مکملهای مصرفی.
تداخل با سایر بتابلاکرها، دیورتیکها، داروهای ضد آریتمی، و برخی آنتاگونیستهای کلسیم.
نیاز به تنظیم دوز در مصرف همزمان با داروهای کاهشدهنده قند خون و NSAIDs.
مصرف دارو با یا بدون غذا تأثیر خاصی بر جذب آن ندارد.
بیماریهای کبدی، کلیوی، آسم، دیابت و بیماریهای قلبی.
نظارت دقیق در بیماران سالمند.
از مصرف دارو در بیماران با نارسایی شدید قلبی، آسم شدید، انسداد قلبی و حساسیت به ترکیبات دارو اجتناب شود، همچنین در بارداری و شیردهی باید با احتیاط و تحت نظر پزشک مصرف شود.
حساسیت به بیزوپرولول یا هیدروکلروتیازید.
نارسایی شدید قلبی، آسم شدید، انسداد قلبی درجه دوم یا سوم.
شایع: سرگیجه، سردرد، خستگی.
جدی: کاهش شدید ضربان قلب، اختلالات الکترولیتی، تنگی نفس
ترکیب بیزوپرولول/هیدروکلروتیازید معمولاً در دوزهای ثابت مانند 5/6.25 میلیگرم یا 10/6.25 میلیگرم (بیزوپرولول/هیدروکلروتیازید) تجویز میشود.
دوزهای پایینتر (5/6.25):
-مناسب برای شروع درمان یا بیمارانی که حساسیت بیشتری به بتابلاکر دارند (مانند افراد مسن).
دوزهای بالاتر (10/6.25):
- برای بیمارانی که به دوزهای پایین پاسخ مناسبی نمیدهند و نیاز به کنترل فشارخون بیشتری دارند.
- اثر کاهش فشارخون قویتر، اما احتمال بروز عوارض جانبی (مانند برادیکاردی یا اختلالات الکترولیتی) افزایش مییابد.
بیزوپرولول: نیمه عمر 10-12 ساعت؛ متابولیسم در کبد.
هیدروکلروتیازید: نیمه عمر 6-15 ساعت؛ دفع کلیوی.
بیزوپرولول و هیدروکلروتیازید در داروی بیسوتا اچ سی تی با مکانیسمهای مکمل عمل کرده و اثر همافزایی در کاهش فشار خون ایجاد میکنند. بیزوپرولول (بتابلاکر) ابتدا با کاهش ضربان قلب (برادیکاردی) و قدرت انقباض قلب، برونده قلبی را کاهش داده و از طریق مهار گیرندههای بتا-1 در قلب و کلیه، تحریک سمپاتیک را مهار میکند که به کاهش فشار خون کمک میکند. پس از آن، هیدروکلروتیازید (دیورتیک تیازیدی) با افزایش دفع سدیم و آب از کلیهها، حجم خون را کاهش میدهد و با اثر طولانیمدت بر کاهش مقاومت عروق محیطی، فشار خون را به طور مؤثری تنظیم و تکمیل میکند.
لیست اکسیپیانتها:
سلولز میکروکریستالین
کلسیم هیدروژن فسفات بدون آب
نشاسته
سیلیکا کلوئیدی
اکسید آهن قرمز/زرد
رنگ آبی FD&C
رنگ زرد
منیزیم استئارات
هیدروکسی پروپیل متیل سلولز
لاکتوز مونوهیدرات
تالک
دیاکسید تیتانیوم
در صورت مصرف بیش از حد، ممکن است افت شدید فشار خون، کاهش ضربان قلب، و کمآبی رخ دهد؛ نیاز به اقدامات اورژانسی دارد.
در دمای کمتر از 30 درجه سانتیگراد.
دور از نور مستقیم و رطوبت نگهداری شود.